Dit is een persoonlijk verhaal. Eén dat ik al een tijdje met me meedraag en waar ik nu klaar voor ben om het te delen. Want ik geloof dat er in elke eerlijke vertelling iets zit wat jij ook kunt gebruiken, voor je leven, voor je werk, voor je eigen pad als ceremonialist.

Het begin van een mistige periode

Vorig jaar reisden mijn partner Adriaan en ik naar Panama en Costa Rica met de intentie om daar te gaan wonen. Ik voelde het in elke vezel van mijn lijf: dat is de plek. Maar het ging niet door. En dat heeft mij meer geraakt dan ik had verwacht.

Tegelijkertijd stond ons huis in Andalusië te koop, wilden we graag zwanger worden, runde ik mijn bedrijf in twee aparte werelden die ik zo graag bij elkaar wilde brengen, en droeg ik financieel alles alleen. Ik klaag er niet over. Maar het was veel. Heel veel.

En mijn lichaam begon te spreken.

Keelpijn. Steken in mijn longen. Hoofdpijn. Spierpijn. Rugpijn. Een patroon op mijn benen dat liet zien dat mijn bloed daar niet goed doorstroomde. Klacht na klacht, niks met elkaar te maken volgens de dokter. “Muy raro,” zei hij letterlijk. Heel raar.

Ik heb alle onderzoeken gedaan. Mammografie, radiografie, bloedwaardes. Alles. En alles was goed. Ik ben gezond. Mijn lichaam liet iets anders zien.

De mist op de Sierra Nevada

Mijn coach stuurde me een berichtje: er was een plekje vrij op haar privé retreat in Portugal. Over twee weken al. Paste het eigenlijk niet. En toch voelde het als een teken.

Ik ben gegaan.

Onderweg, hoog in het Sierra Nevada Park, was er zo weinig zicht op de weg dat ik bijna omdraaide. Maar ik reed door. En ik zag het meteen als de metafoor die het was. Mijn hoofd was ook mistig. Ik wilde groeien maar wist niet hoe. Ik wilde dat mensen mij snapten maar het werd steeds verwarrender.

Op de eerste dag van het retreat had ik al een één op één sessie waar alles uitgewerkt werd. Op de tweede dag, tijdens een ceremonie, kwam er één woord omhoog.

De Ceremonialist.

Ik kreeg tranen in mijn ogen. Want dit was het. Dit is wie ik ben.

Terug naar de kern

Wat er daarna gebeurde was eigenlijk heel eenvoudig. Ik heb actie ondernomen. Binnen één of twee dagen had ik mijn complete website aangepast, mijn aanbod herzien, dingen laten vallen en dingen doorgezet. Niet nadenken, niet twijfelen. Gewoon doen.

En toen ik thuis in Facebook dook om ook daar mijn profiel aan te passen, zag ik de allereerste zin die ik ooit had geschreven bij Into Your Wilderness: “Centrum voor spaceholders en facilitators.”

Ik had die kern al die tijd al gekend. En was hem toch kwijtgeraakt in alles wat om me heen gebeurde.

Daarna gingen we naar Nederland voor het Mankind Festival. Ik mocht het hele festival openen met een cacaoceremonie. Ik keek de tent in, zag tranen bij mensen nog voordat ik veel woorden had gedeeld, voelde de verbinding. En merkte dat mijn schouders niet meer omhoog stonden. Dat de pijn in mijn lichaam begon te verdwijnen.

Ik stond daar als de ceremonialist die ik ben. Die het niet groter hoeft te maken dan het is. Die het leven neemt zoals het is.

Want het leven is een ceremonie.

Wat ik je wil meegeven

Lichamelijke klachten zijn soms psychosomatisch. Dat zeg ik niet om iets weg te wuiven. Ik heb alles laten onderzoeken, heb alle uitslagen en ben kerngezond. Maar mijn cortisol was een klein beetje laag, en dat vertelde zijn eigen verhaal.

Soms drijf je jezelf letterlijk uit elkaar als je te lang probeert iets te zijn wat niet helemaal klopt.

En het mooie is: je weet het al. Ergens weet je al wie je bent en wat je te brengen hebt. Soms heb je alleen een mistige bergweg, een retreat en een goed woord nodig om het weer te zien.

Wij hebben ons huis inmiddels in handen van een makelaar gegeven, onze spullen ingepakt, een brief aan ons huis geschreven en die begraven bij onze offerboom. We zijn er al in energie.

Costa Rica wacht.

Ben jij ook klaar om terug te komen bij de kern van wie jij bent?

In The Ceremonialist Foundation leer je hoe je je werk als spaceholder of facilitator omzet naar een bedrijf dat echt staat. Niet met meer methodes of extra certificaten, maar vanuit wie jij al bent en wat jij al weet. Een stevige basis, een heldere identiteit, een aanbod dat klopt.Bekijk The Ceremonialist Foundation